اجرای انواع پروژه های برق (صنعتی - مخابرات - ساختمان )
v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);}
سیستمهای اعلام حریق   هدف کلی: آشنایی با انواع سیستمهای اعلام حریق وتجهیزات و نحوه نصب و راه اندازی آنها هدفهای رفتاری :پس از پایان آموزش این فصل فراگیر باید بتواند: ·         انواع سیستمهای اعلام حریق را نام ببرد. ·         تجهیزات به کار رفته در سیستم اعلام حریق را شناسایی کند. ·         اصول کارسیستم اعلام حریق را شرح دهد. ·         اصول نصب و سیم کشی سیستم اعلام حریق راشرح دهد. ·         نقشه سیم کشی سیستم اعلام حریق را تشریح کند . ·         یک سیستم اعلام حریق را از روی نقشه سیم کشی وراه اندازی کند. پیش آزمون 1-       انواع سیستم اعلام حریق را از نظر حفاظتی نام ببرید. 2-       انواع سیستمهای اعلام حریق اتوماتیک را نام ببرید. 3-       کدام یک از تجهیزات زیر جزو وسایل تشخیص حریق نیست ؟ الف – آشکارساز شعله   ب- شستی اعلام حریق       ج- آشکارساز دودی                د- هر 3 مورد 4-       انواع آشکارسازهای  دودی را نام ببرید. 5-       آشکارساز حرارتی چگونه کار میکند؟ 6-       کدام نوع آشکارساز سریعتر از بقیه آتش را تشخیص میدهد؟ 7-       انواع شستی اعلام حریق را نام ببرید.               8-       چراغها در سیستم اعلام حریق به چه منظور به کار میروند؟ 9-       برای نصب آشکارسازها بر روی دیوار یا سقف  از چه وسیله ای استفاده میشود؟ 10-    برای ادامه کار  سیستم اعلام حریق در مواقع قطعی برق چه تدبیری اندیشیده شده است؟ مقدمه: امروزه از سیستم ها ی اعلام حریق به طور گسترده در ساختمان ها و اماکن مسکونی و صنعتی استفاده می شود تا  در مواقع بروز آتش سوزی به موقع  به ساکنین ساختمان اطلاع داده شود.در این صورت  خسارتهای ناشی از حریق به حداقل رسیده و حدالامکان از تلفات جانی جلوگیری می شود. سیستم ها ی اعلام حریق برای تشخیص حریق از اثرات سه گانه آن یعنی دود و حرارت و شعله استفاده می کنند واز طریق هشدار دهنده های دیداری و شنیداری افراد حاضر در محل  را از بروز حریق مطلع می نمایند. در این فصل به بررسی این سیستمها خواهیم پرداخت.  انواع سیستمهای اعلام حریق سیستمهای اعلام حریق از جنبه های مختلفی تقسیم بندی میشوندکه در زیر به آنها اشاره میشود: 1-  از نظر حفاظتی سیستمهای اعلام حریق به دو دسته تقسیم می شوند: 1- حفاظت جان اشخاص 2- حفاظت از اموال.اکثر  سیستمها طوری طراحی می شوند که هر دو هدف را تامین میکنند. 2- از نظرنحوه اطلاع رسانی این سیستمها به دونوع انفرادی و مرکزی تقسیم میشوند. الف- سیستم اعلام حریق انفرادی :منظور از سیستم اعلام حریق انفرادی سيستمي است که وقوع آتش را در محل آن حس کرده و در همان محل با لامپ چشمک زن و صدای آژیر اعلام حریق می کند.  ب- سیستمهای اعلام حریق مرکزی : دراین سیستمها  در همان لحظات اولیه حریق محل آن شناسایی و مراتب به یک تابلو کنترل مرکزی  ارسال میشود وتوسط آژیر ساکنین از بروزحریق مطلع میشوند و نیز به وسیله ی تلفن به مرکز آتش نشانی خبر داده میشود.منظور از تابلو کنترل مرکزی دستگاهی است که کلیه ی آشکارساز ها، شستی ها، لامپ های اعلام خبر، وسایل صوتی خبر دهنده، منابع تغذیه و غیره... به آن وصل می شود.در این نوع از سیستم اعلام حریق، قسمتهایی از ساختمان جهت نصب آشکارساز ها و شستی ها در نظر گرفته می شود و سیستم اصلی در یک محل مشخص و کاملا در دسترس نصب می شود به طوری که در صورت وقوع آتش سوزی در محل یکی از آشکارسازها سیستم اعلام حریق به صدا در آمده و محل آن را با استفاده با یک لامپ روشن بر روی دستگاه مرکزی اعلام می کند و همچنین یک چراغ چشمک زن بر روی سر درب محل وقوع آتش افراد را از محل آتش مطلع می سازد. سیستمهای اعلام حریق مرکزی به دو دسته تقسیم میشوند: الف- سیستم‌های دستی : در سیستم‌های دستی، شستی اعلام حریق تنها وسیله اعلام  حریق است. در واقع کار تشخیص حریق در اینگونه سیستم‌ها فقط به انسان سپرده شده‌است و در مکان‌هایی که انسان حضور نداردکاربردی ندارند. ب- سیستمهای اتوماتیک : بر خلاف سیستم‌های دستی اینگونه  سیستم‌ها وابستگی کمتری به تشخیص انسان دارند. . به صدا درآوردن آژیرهای خطر ، روشن نمودن تابلوهای خروج اضطراری ، تماس خودکار با آتش نشانی محلی ، فعال سازی سیستم اطفاء حریق خودکار  ، قفل کردن یا از حالت قفل خارج کردن دربهای محل‌های مختلف (مانند درب خروجی‌های اضطراری) همگی از مواردی است که می‌تواند توسط سیستمهای اعلام حریق اتوماتیک  انجام شود.سیستمهای اتوماتیک نیز دارای دو نوع میباشند: 1- متعارف(Conventional): درسیستمهاي متعارف مسیرهای سیم کشی  به صورت شعاعی یا خطی (رادیال) میباشد وکلیه تجهیزات( آشکارسازهاو شستی ها) یک منطقه از محل تحت پوشش سیستم اعلام حریق به وسیله دوسیم به هم وصل میشوندو سپس به تابلو کنترل مرکزی متصل میشوند.در صورت بروز حریق علاوه بر روشن شدن لامپهای منطقه آتش روی تابلو مرکزی آژیرها نیز به صدا در می آیند.شمای کلی کابل کشی تجهیزات یک نمونه از این سیستمها را در شکل زیر میبینید: سیستم اعلام حریق متعارف  2- آدرس پذیر (قابل آدرس دهی )( addressable): سیستم اعلام حریق آدرس پذیر نوع جدیدتر  سیستم های اعلام حریق است که افزون بر رفتار هوشمندانه در کشف حریق  ، باعث افزایش سرعت در اطلاع رسانی و تعیین دقیق مکان حریق  ، قادر به انجام عملیات وصل یا قطع تجهیزات دیگری  پس از کشف حریق است. در این نوع سیستمها تابلو کنترل مرکزی  از یک یا چند حلقه (Loop) جهت کنترل آشکارساز ها، شستی ها و زنگها استفاده می کند و به هر قطعه یک شماره خاص (آدرس) اختصاص می یابد و سیستم بدون نیاز به سیم کشی مجزا برای هر قطعه  محل قرار گیری آنرا به خوبی از روی آدرسش می‌شناسد. میتوان تا 128 قطعه را بر رو ی یک حلقه کنترل کرد. لذا دراین سیستمها علاوه براینکه می توان زونی را که در آن حریق اتفاق افتاده است تشخیص داد بلکه می توان دقیقا عنصری را که حریق را تشخیص داده معین کرد و محل دقیق حریق را مشخص نمود و خبردهنده ها یی را که مربوط به آن محل می باشد فعال نمود . سیم کشی بین تجهیزات توسط 4 سیم (2سیم برای تغذیه و 2 سیم برای انتقال اطلاعات )انجام میشود . ارسال کدها و اطلاعات بین حسگرها و سیستم مرکزی در هر ثانیه چندین بار صورت می‌گیرد و حسگر حتی نیاز خود به سرویس و تعمیر را نیز به سیستم مرکزی اعلام می‌نماید. در خیلی از موارد این دستگاه ها مجهز به چاپگر می باشند و امکان چاپ گزارش از عملکرد و تنظیمات دستگاه وجود دارد. سیستم اعلام حریق آدرس پذیر تجهیزات سیستم اعلام حریق اجزای سیستم اعلام حریق به سه قسمت اصلي تقسیم می شوند : 1- تجهیزات تشخیص حریق ( آشکارسازها ) 2- تجهیزات اعلام کننده حریق ( فلاشرها ، آژیرها و ... ) 3-                  تابلو کنترل مرکزی  که وظیفه ارتباط بین آشکارسازها و وسایل اعلام حریق را به عهده دارد.  تجهیزات جانبی دیگری نیز برای کار آمدتر نمودن سیستم اعلام حریق به کار می روند که به معرفی تعدادی از آنها خواهیم پرداخت. در ادامه به شرح این اجزاء و نحوه سیم کشی آنها خواهیم پرداخت . 1-      تجهیزات تشخیص حریق ( آشکارسازها ) آشکارسازها وسایل الکترونیکی هستند که در شکل ها و طرح ها ی مختلف و معمولا به رنگ سفید توسط کارخانه های سازنده ارائه می شوند و در محلهای مناسب ساختمان مانند آشپزخانه – موتورخانه – اتاق بایگانی – راهروها – اتاق ها منزل – اتاق ها ی کنفرانس به صورت سقفی یا دیواری روی پایه های مخصوص نصب می شوند و وظیفه آنها تشخیص حریق و اعلام آن به تابلو کنترل مرکزی  میباشد.  آشکارسازها غالبا با ولتاژ 15 تا 30 ولت تغذیه می شوند و جریان آنها در حالت عادی در 24 ولت حدود 45 تا 60 میکروآمپر است و در مواقع بروز حریق افزایش می یابد. آشکارسازها یی نیز وجود دارند که از ولتاژ های 12 و 48 ولت DC و یا AC 220 ولت تغذیه می شوند. معمولا یک لامپ نشانگر LED روی آشکارسازهاوجود دارد که  این لامپ در حالت عادی خاموش بوده یا توسط تابلو کنترل مرکزی  در زمانهای متناوب چشمک میزند ولی بعد از تحریک آشکارساز به طور ثابت روشن شده و تا زمانی که اثر حریق از بین نرفته است روشن می ماند. بسته به اینکه آشکارسازها از کدام اثر آتش برای تشخیص استفاده می کنند در انواع گوناگونی به صورت زیر ساخته می شوند : 1-1- آشکارساز دودی ( Smoke Detector ) : این آشکارسازها به صورت سقفی نصب می شوند و دارای محفظه ای هستند که بعد از پر شدن دود به این محفظه تحریک شده و با تغییر جریان به تابلو کنترل مرکزی  اعلام حریق می نمایند و داراي سه نوع مي باشند : الف : آشکارساز دودی یونیزاسیون(Ionization ): این آشکارسازها دارای یک عنصر تشعشع کننده رادیواکتیو می باشند . در اثر عبور اشعه رادیواکتیو از هوای داخل محفظه و یونیزه کردن آن مقداری جریان عبور می کند . در مواقعی که دود داخل این محفظه می شود جریان عبوري تغییر می کند و باعث اعلام حریق می شود . به دلیل حساسیت زیاد در برابر دود در جاهایی که حجم آتش زیاد و دود کم ایجاد می شود از این آشکارسازها استفاده می کنند .روی این آشکارسازها علامت   به معنی وجود تشعشات رادیواکتیو حک می شود . از نظر زیست محیطی دفع این آشکارسازها بعد از اتمام شارژ آنها که حدوداهشت  سال طول می کشد مشکلاتی به همراه دارد لذا تولید این نوع آشکارسازها کم شده است و روبه توقف می باشد . در شكل زير چند نمونه از این آشکارسازها را مشاهده می کنید:           آشکاسازهاي دودي يونيزاسيون در شکل زیر مدار داخلی یک نمونه از این آشکارسازها را با علامت عنصر رادیواکتیو روی آن می بینید:    مدار داخلی یک آشکارساز یونیزاسیون با عنصر رادیواکتیو ب : آشکارساز دودی نوری ( اپتیکال ) ( Optical ) در این آشکار سازها دود تولید شده توسط حریق وارد محفظه شده و بر روی شدت نوری که از داخل محفظه آشکارساز می گذرد تاثیر می گذارد. همچنین دود می تواند باعث پراکنده شدن نور و منعکس شدن آن شود در نتیجه سلول نوری که در داخل آشکار سازمی باشد  با کم شدن نور تحریک شده و اعلام حریق می نمایند .به این نوع آشکارسازها آشکارساز فتوالکتریک نیز گفته می شود و در محل هایی مانند انبارهای مواد PVC  که در هنگام بروز حریق دود غلیظ تولید می شود و آتش سوزی به آهستگی انجام می گیرد استفاده از آن ها مناسب است .       آشکارسازهاي دودي اپتيكال برای تشخیص دود در داکتهای تهویه از آشکارساز دودی اپتیکال استفاده می شود كه آنرا در محفظه خاصی که به دو لوله ( پراب ) وصل است قرار می دهند و در خارج داکت نصب می كنند و لوله ها به داخل داکت می رود تا مقداري از هوای عبوری از داخل داکت را نمونه برداری کند. در صورت وجود دود در داخل داکت این دود از طریق لوله ها وارد محفظه آشکارساز شده و آشکارساز اعلام حریق می کند .تصوير يك نمونه از اين نوع آشکارساز را در زير مي بينيد:         آشکارساز دودی اپتیکال مخصوص داکت ها ج : آشکارساز دودی اشعه ای ( Beam Detector ) در مواردي که بخواهیم مکان وسیع ،  باز یا با ارتفاع زیاد مانند اماکن مذهبی،انبار کالا،  سالن موزه و بناهای تاریخی ،گمرک ،سالن پذیرایی بزرگ ، سالن یک کارخانه ،  سالن ورزشی و ... را تحت پوشش سیستم اعلام حریق قرار دهیم و نصب آشکارسازهای معمولي مشکل و یا غیر اقتصادی باشد از این نوع آشکارسازها استفاده می گردد .این آشکارسازها دارای یک قسمت فرستنده ( TX ) نور مادون قرمز هستند که اشعه ای به سمت گیرنده ( RX ) می فرستد و دو سمت سالن نصب می شوند .گیرنده  نور مادون قرمز ارسال شده توسط فرستنده راگرفته و درصد انتشار و درصد جذب نور را مقایسه می­کند. در صورتی­که درصد اشعه جذب شده کم باشد (طبق تنظیم مثلا کمتر از 60%) این حالت به عنوان وجود دود  تلقی شده و موجب اعلام حریق می­گردد. یک نمونه ازاین آشکارسازها می توانند فضایی به پهنای 15 متر و به طول 10 الی 100 متر را تحت پوشش قرار دهند و ارتفاء نصب آنها بین 7/2 متر تا 25 متر است ولتاژ کار آنها 24 ولت DC و جریان مصرفی در حالت ساکن حدود mA50  و در هنگام اعلام حریق mA70 است . هر چه فاصله بین گیرنده و فرستنده افزایش یابد جریان مصرفی نیز افزایش می یابد . دتكتورهاي اشعه اي با گیرنده و فرستنده مجزا در شکل زیر نشان داده شده اند: دتكتورهاي اشعه اي با گیرنده و فرستنده مجزا در بعضی از این نوع آشکارسازها فرستنده و گیرنده کنار هم نصب میشوند و در قسمت روبرو یک انعکاس دهنده  ( Reflector ) اشعه نصب میگردد .اشعه مادون قرمز بعداز برخورد به منعکس کننده به سمت گیرنده بر میگردد. آشکار ساز اشعه اي با منعکس کننده در شکل زیر نشان داده شده است: آشکار سازهای اشعه اي با منعکس کننده 2-1- آشکارساز حرارتی ( Heat Detector ): این آشکارسازها دارای یک مقاومت حرارتی می باشند که در اثرحرارت حاصل از حریق مقاومت آن تغییر کرده و باعث افزایش جریان می شود و به تابلو کنترل مرکزی  اعلام حریق می نماید . آشکارسازهای حرارتی کمتر از سایر انواع آشکارسازها حساس هستند، مثلا شعله باید به یک سوم ارتفاع سقف برسد تا این آشکارسازها به کار افتند. بنابراین در جاهائی که آتش ضعیفی می تواند سبب خسارت زیادی شود نباید به کار روند. نصب آنها نیز به صورت سقفی می باشد و در دو نوع ارائه شده اند: الف :  نوع حرارتی ثابت ( FIX ) : این آشکارسازها در دمای معینی (مثلا 55 درجه سانتیگراد) تحریک میشوند ولی به افزایش عادی دمای هوا ناشی از سیستمهای گرم کننده، نور خورشید و ... واکنش نشان نمی دهنداز اينرو به آنها آشکارساز حرارتی فیکس یا نقطه ای می گویند .  در محل هایی که تغییرات دما ناگهانی اتفاق می افتد ( مانند آشپزخانه ) از این نوع آشکارسازها استفاده   می شوند.در زیر انواع مختلفی از این نوع آشکار سازها را میبینید: آشکارسازهاي حرارتي ثابت ب : نوع حرارتی افزایشي: ( ROR ) ( Rate Of Rise ) این آشکارسازها برای مقایسه نرخ افزایش دما در واحد زمان و نشان دادن واکنش به افزایش دما به کار می روند و در محل ها یی که افزایش دما به صورت تدریجی اتفاق می افتد ( مانند موتورخانه ) از این آشکارسازها استفاده می شود. این نوع آشکارسازها دارای ولومی برای تنظيم دما می باشند .چند نوع از این  نوع آشکار سازها را در شکل زیر میبینید: آشکار ساز افزایشی نکته1 : آشکارسازها ی الکترونیکی جدیدی ساخته شده اند که هم به صورت آشکارساز حرارتی ثابت  و هم آشکارساز افزایشی قابل استفاده هستند و به آنها آشکارسازها ی ترکیبی ( Combined ) گفته می شود و قدرت کشف بالاتری نسبت به دو نوع بالا دارا می باشند .یک نمونه از آنها را در شکل زیر می بینید:       آشکارساز ترکیبی نکته 2 : آشکارسازهایی ساخته شده اند که شامل دو طبقه می باشند یکی به عنوان دتكتورحرارتی و دیگری به عنوان آشکارساز دودی عمل می کند و در محل ها یی مانند اتاق ها ی بایگانی و کتابخانه ها که هنگام حریق هم امکان ایجاد دود و هم حرارت هست به کار می روند. به این نوع آشکار سازها چندکاره (مولتی) گفته میشود.در زیر یک نمونه از آنها نشان داده شده است:         آشکارساز مولتي 3-1- آشکارساز شعله ای(Ultra Violet Flame Detector يا Infrar Flame ): این آشکارسازها با استفاده از سنسور گيرنده اشعه ماورا بنفش شعله آتش یا اشعه مادون قرمز آتش را تشخیص داده و اعلام حریق می نمایند . زمان پاسخ آن ها حدود چند ثانیه می باشد و آتش را بسیار سریع تشخیص می دهند. در دو نوع قابل  نصب برای فضای داخلی (Indoor  ) و فضای  خارجي  ( Outdoor ) موجود می باشد . این آشکارسازها باید در خط دید محوطه ای که پوشش خواهند دادنصب شوند. آشکارسازهای شعله ای  اغلب برای پوشش فضاهای باز بزرگ با سقفهای خیلی بلند یا بدون سقف جمع کننده دود به کار می روند. آشکارساز قیاسی نوع کاملتر این آشکارسازهاست که به شعله هائی که حتی دود همراه دارند واکنش نشان می دهد. چند نمونه از آشکارسازهای شعله ای  را در شکل زیر میبینید:   چند نوع آشکارسازشعله اي   4-1- آشکارساز گازی ( Gas Detector ) این آشکارسازها برای تشخیص نشتی گاز و اعلام خطر قبل از به وجود آمدن حریق در محل ها یی که از گازهای سوختنی (قابل اشتعال) (CNG , LPG) استفاده می شود مورد استفاده قرار می گیرد. برخی از آنها انتشار گاز مونوکسید کربن را نیز در محیط تشخیص میدهند.این آشکارسازها به صورت دیواری یا سقفی نصب می شوندو اکثرا دارای آژیر سرخود نیز هستند و با باطری یا ولتاژ 220 ولت تغذیه میشوند. برخی از انواع این آشکارسازها قادرند در صورت کشف نشتی گاز به یک شیرگاز فرمان بدهند و مسیر گاز را ببندند . در زیر چند نوع از این آشکارسازها نشان داده شده است: آشکارسازهاي گازي   آشکارسازهای  مونوکسید کربن 5-1- پایه آشکارسازها : برای نصب یک آشکارساز ابتدا باید پایه آن متناسب با نوع آشکارساز نصب شود و سیم کشی روی آن انجام پذیرد سپس آشکارساز روی پایه جا زده شود .بر روی پایه دتکتور پیچ های اتصال برای تغذیه ورودی – و + و دو پیچ اتصال برای اتصال به دتکتور بعدی و یا مقاومت انتهای خط (EOLR ) وجود دارد . همچنین ممكن است يك پيچ اتصال نيز برای چراغ ریموت اندیکاتور ( شرح آن در ادامه می آید ) وجود داشته باشد.چند نوع پایه را در شکل زیر میبینید: انواع پايه آشکارساز پايه آشکارساز با مقاومت انتهای خط وصل شده به آن جازدن یک نوع آشکار ساز روی پایه 2- تجهیزات اعلام کننده حریق : برای آگاه کردن ساکنین ساختمان از بروز حریق از تجهیزات مخصوصی استفاده می شود که در زیر به آنها اشاره می شود : 1-2- آژیر ( Sounder ) یا زنگ ( Bell ) : آژیرها وسایل خبری صوتی هستند که هنگام بروز حریق به صدا درمی آیند .ساختمان آن ها الکترونیکی بوده و معمولا پلاریزه ( دارای + و - ) می باشند . تمام آژیرها یی که در یک ساختمان به کار می روند باید دارای صدای یکنواخت و یکسان باشند و از همه جای ساختمان صدای آژیر شنیده شود. نصب آنها به صورت دیواری می باشد . به همراه بعضی از آژیرها یک چراغ فلاشر تعبیه می شود تا در صورت پر سر و صدا بودن محیط چراغ فلاشر افراد را متوجه بروز حریق بنماید . تغذیه آژیرها معمولا 24 ولت DC می باشد و هنگام آلارم جریان حدود 160 میلی آمپر می کشند ولی در حالت عادی جریان آنها چند ده میلی آمپر است . در محیط های پر سروصدا ( محیط ها ی کارگاهی و صنعتی ) ازآژیرهای موتور دار ( Siren -HORN) استفاده میشود که صدای قوی تولید می کنند . رنگ آژیر ها معمولا قرمز می باشد . در شکل زیر انواع آژیرها را می بینید:   انواع آژير انواع زنگ اعلام حریق زنگ اعلام حریق نصب شده روی دیوار           آژیر اعلام حریق موتوردارهورن 2-2- چراغ ها ی نشانگر  : در فضاهائی که پارازیت صدای زیادی دارند، یا مکانهائی که ساکنین آنها صدای آژیرها را رسا نمی شنوند، لازم است چراغهای  چشمک زن که از دور قابل دید باشند نصب شوند.انواع این چراغها به صورت زیر است : الف –  چراغ  استروب لایت (Strobe Light) : این چراغ ها با نور ثابت یا چشمک زن (Flash ) و همچنین به صورت ثابت یا گردان ساخته شده اند و معمولا به رنگ قرمز هستند و در پاگردهای راه پله یا در راهرو ها نصب می شوند.این چراغ ها موازی با آژیر ها بسته می شوند وهمراه آژیر به کار می افتند.ممکن است این چراغها با عبارت "خروج" یا "EXIT" که روی آنها نوشته میشود مسیرهای خروج را نیز مشخص کنند.تصوير چند نمونه از آنها را در زير مي بينيد:   ج- چراغ ریموت اندیکاتور( Remote Andicator ) : ممکن است در بعضی مواقع خودمنطقه آتش سوزی  دارای قسمت ها ی متعددی باشد و هنگام بروز حریق نیاز به تشخیص دقیق تر محل حریق داشته باشیم . مثلا در آپارتمان ها یی که هر طبقه یک زون می باشد و خود طبقه دارای چند واحد است و یا در هتل ها که اتاق های متعددی در هر طبقه وجود دارد برای تشخیص اینکه آشکارسازهای کدام اتاق باعث به صدا در آمدن آژیرها شده اند در بالای سر درب واحد ها یا اتاق هااز چراغ ریموت اندیکاتور استفاده می گردد . در صورت عمل کردن هر کدام از آشکارسازهای اتاق مربوطه این چراغ نیز روشن می شود . در شکل زیر چند نوع از آنها را میبینید: چراغ ريموت اندیکاتور 3-2- شستی ها ی اعلام حریق ( Manual Call Point ) ( MCP ): این شستی ها برای اعلام حریق دستی ساخته شده اند .در حالت عادی کنتاکت شستی باز است ( N.O ) ودر حالت اعلام حریق یک مقاومت سری با شستی که مقدار آن معمولا 470 اهم است در مسیر به طور موازی با مقاومت انتهای خط قرار می گیرد و مقدار مقاومت معادل به حدود 380 اهم می رسد و جریان افزایش می یابد و در نتیجه تابلو کنترل مرکزی  اعلام حریق میکند . زمان به صدا در آمدن آژیرپس از فشار دادن شستی نباید بیش از 3 ثانیه طول بکشد. روی شستی ها كلمهFire نوشته می شود و به رنگ قرمز می باشند . این شستی ها دو نوع می باشند: الف – نوع شیشه ای : در نوع شیشه ای شستی تحت فشار قرار دارد و با شکسته شدن شیشه آزا د شده و كنتاكت آن بسته می شود . در این شستی ها نباید نیاز به شکستن شیشه با چکش باشد، بلکه باید با فشار، شیشه شکسته شده و شستی فعال گردد. ری ست کردن شستی فقط بایستی  با تعویض شیشه امکان پذیر باشد.شکل زیر چند نمونه از آنها را نشان میدهد: چند نمونه شستي اعلام حريق شيشه اي ب- نوع فشاری : در انواع فشاری  باید شستی را فشار داد تا کنتاکت آن بسته شود.برای برگرداندن شستی به حالت عادی باید اطلاعات لازم را از برگه راهنمای آن به دست آورد. چند نمونه شستي اعلام حريق فشاري تمامی  شستی ها  دارای یک LED می­باشند که در هنگام عملکرد روشن می­شوند . در شکل زیر یک شستی نصب شده در تاسیسات لوله کشی را میبینید: شستی نصب شده در فضای باز 3- تابلو کنترل مرکزی  ( FACP ) (Fire Alarm Control Panel ) اصلی ترین و مهمترین قسمت سیستم اعلام حريق تابلو کنترل مرکزی  می باشد که وظیفه ارتباط بین شستی ها و آشکارسازها و وسایل اعلام حریق مانند آژیرها و چراغ ها را به عهده دارد . در سیستم اعلام حریق متعارف نحوه ارتباط آشکارساز ها با تابلو کنترل مرکزی  به این صورت است که در مواقع بروز حریق ، تحریک آشکارساز یا فشار دادن شستی اعلام حریق باعث ایجاد یک اتصال کوتاه نسبی در مدار می شود وجریان مدارافزایش می یابد(نه به حدی که به عنوان اتصال کوتاه کامل شناخته شودو باعث اعلام خطا شود) در نتيجه مركز كنترل اعلام حريق مينمايد . تابلو کنترل مرکزی  از طریق مدار الکترونیکی بعد از تشخیص حریق رله ها ی مربوطه  را  وصل کرده و آژیرها و چراغ ها ی اعلام خطر را به کار می اندازد.تابلو کنترل مرکزی  باید قادر به تشخیص و اعلام خطای اتصال کوتاه یا قطعی مدار باشد و همچنین در مواقع قطعی برق به طور اتوماتیک برق اضطراری را توسط باطری ها به مدار اعمال کند . تابلو مرکزی معمولا دارای امکاناتی نيزبرای تست قسمت ها ی مختلف مدارمی باشد . درسیستمهاي اعلام حریق مکانی را که می خواهیم حفاظت کنیم به مناطق مشخص تقسیم میکنیم تا در صورت بروزحریق بتوان محل حریق را سریعترو راحت تر تشخیص داد . به هر کدام از این مناطق یک زون ( Zone ) گفته می شود .از نظر ظرفیت تابلو کنترل مرکزی   را با زون (منطقه)تقسیم بندي میکنند که معمولا به صورت 2 – 4 – 8 – 16 – 24 – 32 زون ارائه می شوند ودر بعضی از آنها می توان با اضافه کردن کارت ها ی توسعه  ( Extention card ) تعداد زون ها را افزایش داد . انتخاب تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق تابعی است از اندازه­ی ساختمان، کاربری، تعداد زونها و تجهیزات مورد نیاز ورودی و خروجی اعلام حریق. بر ا ین اساس و بر پایه­ی نوع سیستم طراحی شده می­توان از انواع تابلوهای کنترل مرکزی متعارف یاآدرس­پذیر استفاده کرد.بررسی صحت عمل­کرد سیستم، برنامه­ریزی و تنظیم زمان، راه اندازی مجدد آشکارسازها، ساکت نمودن آژیرها و خاموش نمودن تجهیزات هشدار دیداری، ذخیره­ی اطلاعات و رویدادها، نمایش وضعیت، برقراری ارتباط تلفنی با مراکز مسئول، چاپ گزارش­ها و کنترل کلیه­ی رله­ها از جمله عملیاتی است که تابلوی کنترل مرکزی اعلام حریق قادر به انجام آن­ها هستند. در زير تصوير تابلوهای کنترل مرکزی متعارف را ميبينيد: تابلوهای کنترل مرکزی از نوع متعارف تابلو کنترل مركزي اعلام حريق از نوع آدرس پذیر قسمتهای اصلی داخل یک تابلو کنترل مرکزی از نوع متعارف در شکلهای زیر نشان داده شده است: قسمتهای مختلف داخل یک تابلو کنترل مرکزی از نوع متعارف قسمتهای مختلف جلوی تابلو کنترل مرکزی   حال به تشریح این قسمتها می پردازیم: 1-       ترانس تغذیه: عبارتست از یک  ترانس كاهنده 220 به 27 ولت که خروجی آن به مدار يكسوسازي که روی برد الکترونیکی  قرار می گیردوصل میشود . ولتاژ خروجي منبع تغذيه معمولا24 ولت DC و قدرت جریان دهی آن برای تابلوهای 2و 4 زون  حدود 2 آمپر است . 2-       سیمهای اتصال باطری اضطراری : برای اتصال باطریهای اضطراری به مدار الکترونیکی به کار میرود . سیمهای اتصال باطری اضطراری منبع تغذیه اضطراری  این تابلو عبارت است از 2 عدد باطری خشک (بدون نياز به سرويس و نگهداري) 12 ولت که به طور سری بسته می شوند تا 24 ولت DC را تامین کنند . در مواقع قطعی برق منبع تغذیه اضطراری وظیفه تامین برق سیستم رابه عهده میگیرد.در حالت عادی که برق 220 ولت وصل است سیستم   باطری ها را شارژ کرده و برای مواقع قطعی برق آماده نگه می دارد وهنگام بروز قطعی برق به طور اتوماتیک وارد مدار می شوند . ظرفیت باطریهابه تعداد زونها ی تابلو اصلی و قطعات وصل شده به آن بستگی دارد واطلاعات لازم برای انتخاب باطری مناسب را باید از دفترچه راهنمای تابلو کنترل مرکزی استخراج کرد. معمولا باطریها در داخل تابلو کنترل قرار می گیرندو قبل از اتصال به مدار باید آنها را شارژ کرد و سیستم را با باطریهای شارژ شده روشن نمود . باطریهای قرارداده شده در داخل تابلو 4-       برد الکترونیکی :بـر روی این بـرد فیوزهای لازم و  اتصالاتی برای تنظیم و قطعات الکترونیکی دیگری برای عملکرد  مداردر حالتهای مختلف وجود دارد. مدار الکترونیکی تابلو اعلام حریق 5-       کارت توسعه زون:یک مدار الکترونیکی است که امکان اتصال زونهای بیشتر(معمولا دو زون) را  به تابلو ایجاد میکند. کارت توسعه زون 6-       بیزر اشکال داخلی تابلو:این بیزر در مواقع زیر به صدا در می آید: الف- هنگاه بروز اشکالی در مدار اعلام حریق مانند اتصال کوتاه یا قطعی ب‌-     اشکال در منبع تغذیه برق شهر یا باطری ج‌-            عدم اتصال باطریها د‌-       هنگام آتش سوزی 7-       ترمینا لها ی اتصال: همانطورکه در شکل زیر مشاهده میکنید ترمینالهای اتصال شامل قسمتهای زیر میباشد : ترمینا لها ی اتصال الف : خروجی ولتاژ DC کمکی  برای تغذیه تابلو تکرارگر (GND-AUX) ب :  خروجی کنتاکت ها ی مربوط به رله مگنت نگهدارنده برای دربهای اضطراری (NC-COM-NO) ج : خروجی برای آژیرها و چراغ ها ( معمولا بیش از یک خروجی می باشد) (-S1و+S1  یا –S2 و +S2) د : خروجی برای زون ها (-Z1,+Z2 برای هر زون ) قسمتهای روی تابلو نیز به شرح زیر میباشد: 8-       لامپهای نشانگرشامل :   5    لامپ Sounder Fault : زمانيكه اين لامپ روشن می شود به معنی اين است كه در مدار آژيرها اشكالی ايجاد شده است . 5    لامپ Battery / Power Supply Fault : زمانی كه اين چراغ روشن می شود به معنای اين است كه برق ورودی شهر یا باطریها دچار اشكال شده است . 5    لامپ Mains On : به معنای اين است كه تابلو روشن است و اگر فقط اين لامپ روشن باشد يعنی تابلو در حالت نرمال می باشد . 5    لامپ Fire برای هر زون : در مواقع اعلام حريق لامپ زون مربوطه روشن می شود . 5    لامپ Fault : هرگاه خطايی اعم از اتصال كوتاه يا قطعی در زون اتفاق بيفتد روشن می شود . 5     درمدل های مختلف ممکن استLED ها ی نشانگر دیگری نیز وجود داشته باشند ولی موارد ذکرشده در بالا عموما در تمام تابلوهای کنترل مرکزی   وجود دارند . 9-       قفل شستی های کنترل:این قفل برای جلوگیری از خراب کاری و دسترسی افراد غیر مجاز به تابلو و تنظیمات آن به کار می رود.این قفل یک سویچ دو حالته می باشد که  روی درب تابلو نصب شده است و با قرار دادن آن در حالت NORMAL شستی های کنترل  قفل میشوند ودر حالت دیگر یعنی ARM CONTROL شستی های کنترل قابل استفاده هستند. قفل شستی ها 10-    شستی های کنترل: برای تنظیم حالات کار مختلف تابلو و درهنگام اعلام حریق و بروز خطا به کار می روند و دارای قسمتهای زیر است: ·                شستی ( Reset / Resound / Test Zone Lamp ) : برای دوباره راه اندازی كردن تابلو اصلی می باشد. ·                شستی (Silence Alarms Sounders ): برای ساكت كردن صدای آژيرها  می باشد. ·                   شستی (Silence Fault Sounders ): برای ساكت كردن بيزر داخلي تابلومی باشد. ·                   شستی ( Evacuate ) : برای به صدا در آوردن آژيربه صورت دستی می باشد .         شستی های کنترل 3- تجهیزات تکمیلی اعلام حریق 1-3- جعبه های منبع تغذیه: در صورت بزرگ بودن سیستم و نیاز به منبع تغذیه با آمپراژ بالا از جعبه های تغذیه که به  صورت واحد مجزا از بیرون به تابلو کنترل مرکزی  متصل می شود استفاده میکنند. قدرت جریان دهی منابع تغذیه جداگانه معمولا بیش از 3 آمپر است.                   منابع تغذيه جداگانه 2-3-            تکرارگر ( Repeater ): در مواقعی که تکرار علائم اعلام حریق در مکان ها یی غیر از محل تابلو اصلی مورد نیاز باشد از تکرارگرها استفاده می شود. تکرارگرها دارای LED های نشانگر مشابه تابلو اصلی می باشند و به ترمینال های تابلو کنترل مرکزی وصل می شوند. ممکن است بعضی تابلوها امکانات اتصال تکرارگر را نداشته باشند . طرز اتصال آن در دیاگرام سیم کشی تابلو اصلی مشخص می شود .         تكرار گرديجيتالي       تکرارگر با لامپLED   3-3- جداکننده خط ( Line Lsolator ): کاربرد جداکننده ها در حلقه­های سیستم آدرس­پذیر است. با استفاده از جدا کننده­های خط می­توان در صورت بروز عیب در مدار قسمت معیوب را از قسمت سالم مدار جدا کرده و بعد از رفع عیب دوباره اتصال کامل مدار را برقرار نمود. جدا کننده در ابتدا و انتهای قسمت معیوب مدار وصل می­گرددو در هنگام عمل­کردآنها ارتباط بین آشکارسازها از یک طرف قطع می­گردد و قسمتی از حلقه غیر فعال می­شود ولی مابقی آشکارسازها می­توانند از طرف دیگر ادامه­ی کار دهند.     جداکننده خط 4-3-  قفل مغناطیسی درب ( Door Holder ): ممکن است در بعضی از تابلوها  رله ای برای قفل مغناطیسی دربهای اضطراری وجود داشته باشد. این قفل بر روی درهایی که جهت جلوگیری از گسترش آتش باید بسته شوند یا دربهای خروج اضطراری که باید باز شوند  نصب می شوند ودر صورت بروز حریق عمل مي كند . طبق استاندارد تغذیه آن باید از منبع 24 ولت جداگانه انجام گیرد نه از برق 24 ولت تابلو چون جریان مصرفی آن ها بالاست .       قفل مغناطیسی درب 5-3-  سیستم ها ی صوتی اعلام خطر : این سیستم ها در دو نوع عادی و هوشمند ساخته شده اند و قادرند به طور اتوماتیک یا دستی در مواقع بروز حریق پیام اعلام خطر را از بلندگوهای مربوطه پخش نمایند .       دستگاه اصلي وبلندگوهاي سيستم اعلام خطر صوتي 6-3- دستگاه اعلام حريق تلفني اين دستگاه داخل تابلو مرکزی قرار میگیرد ودارای امکان ضبط و پخش صدا و برنامه ريزي از راه دور می باشد و وقتي تابلو مرکزی اعلام حريق يا هر دستگاه اعلام كننده ديگر، وضعيت فوق العاده ائي را احساس كند ، با بستن يك كنتاكت به این مدار  فرمان میدهد و دستگاه شروع به شماره گیری شماره تلفنهای ذخیره شده در حافظه می نماید. اگرشماره اول اشغال بود شماره تلفن دوم شماره گیری میشود والي آخر. بعد از دریافت پاسخ از یکی از شماره ها و پخش پیغام هشدار براي مخاطب منتظر اخذ كد تائيد از وي مي شود . اگراين كد به دستگاه اعلام نشود ، با فرض اينكه كسي پيغام هشدار را دريافت نكرده عمليات بعدي را انجام مي دهد .   اصول طراحی و نصب سیستم اعلام حریق در طراحی و نصب سیستم اعلام حریق باید نکات زیر مورد توجه قرار گیرد: ·         نکات  مربوط به منطقه بندی(زون بندی) سیستم اعلام حریق : یرای سهولت، سرعت و دقت در تشخیص  محل وقوع حریق به ویژه در ساختمان­های بزرگ،باید ساختمان را به مناطق کوچکتر و مجزا تقسیم بندی نمود. این کار زون بندی نامیده میشود. در صورتی­که زون­بندی اجرا نشده باشد، اعلام حریق با تاخیر انجام شده و موجب سردرگمی و تشخیص اشتباه می­شود.نکات زیر در زون بندی باید رعایت گردد:  1- هر طبقه ساختمان که بیش از 300 متر مربع باشد باید یک منطقه مجزا محسوب شود. 2 - حداکثر مساحت یک منطقه 1600 متر مربع است. 3- اگر کل مساحت طبقات یک ساختمان 300 متر مربع یا کمتر باشد می توان آن را یک منطقه محسوب داشت. 4-  پلکان، چاه آسانسور یا قسمت­های دیگری که به وسیله دیواره  های ضد حریق از فضاهای دیگر مجزا شده­اند می­توانند علی رغم مساحت کمی که دارند به عنوان یک منطقه در نظر گرفته شوند. بام ها نیز منطقه جداگانه ای محسوب می شوند. 5- حداکثر فاصله جستجو در یک منطقه نباید بیش از 30 متر باشد. منظور از فاصله جستجو، مسافتی است که برای یافتن و رویت محل حریق باید طی شود. از این رو در ساختمان­هایی که دارای اتاق های متعدد هستند بهتر است در بالای درهای مشرف به راهروها، چراغ های نشانگر (ریموت اندیکاتور)نصب گردد. ·         نکات مربوط به شستی ها: 1-       در مسیرهای هم سطح و کم تردد ماکزیمم فاصله­ شستی­های اعلام حریق از یکدیگر 45 متر می­باشد و در مسیرهای پر تردد، این فاصله­ تا 20 متر کاهش می­یابد. در مسیرهای معمولی  مثل راهروها تمامی استانداردها فاصله­ی بین 30 تا 45 متر را برای نصب شستی ها پیشنهاد می­کنند. در صورتی­که در محل­های پر تردد بیش از حد از شستی استفاده شود، احتمال فشار آن توسط افراد خردسال و یا کنجکاو زیادتر می­شود. 2-       ارتفاع نصب شستی در استانداردها بین 120 تا 160 سانتی­متر در نظر گرفته می­شود، و ارتفاع 140 سانتی­متر ارتفاع معقول می­باشد. 3-       در هر زون حفاظتی حداقل یک شستی باید وجود داشته باشد. 4-       تمام شستی های موجود در یک سیستم اعلام حریق می­بایست باید از یک نوع (فشاری یا شیشه ای ) باشند . 5-       در آشپزخانه­های طبخ غذا و محل­های کثیف نبایستی شستی نصب گردد. البته در شستی­های جدید به جای شیشه از طلق استفاده می­شود و در این صورت نصب آن در آشپرخانه مجاز می­باشد. 6-       شستی ها در محل خروجی(فرار)، پلکان­های خروجی هر طبقه و درب خروجی نصب می­گردند. محل نصب شستی  بایستی تمیز و با رنگ زمینه متمایز باشدو در نزدیکی آن هیچ­گونه مانع دید وجود نداشته باشد. یعنی کاملا واضح بوده و از فاصله­ی دور قابل رویت باشد. ·         نکات مربوط به تابلو اعلام حریق : 1- تابلوهای مرکزی باید در نقاطی از ساختمان نصب شوند به راحتی قابل مشاهده باشند و احتمال وقوع حریق در آن­ها کم­تر باشد. در ضمن رفت و آمد پرسنل نگهداری­ کننده­ی ساختمان در آن­جا بیشترباشد به گونه­ای که کارکنان حاظر در محل به محض عمل نمودن آشکارسازها و روشن شدن چراغ­های مربوطه از وضعیت حریق مطلع شوند و بتوانند اقدامات لازم را به سرعت و با دقت انجام دهند. لذا  تابلو مرکزی  معمولا در ورودی­ها و محل­هایی که ماموران آتش­نشانی داخل می­شوند نصب می­گردد. 2- محل نصب مرکز اعلام حریق باید کاملا روشن باشد، بنابراین لازم است مکانی که در آن تابلوی کنترل مرکزی نصب شده است باید مجهز به سیستم روشنایی اضطراری باشد. 3- ضروری است که پلان­های ساختمان در محل نصب مرکز  اعلام حریق بایگانی و نگهداری شوند، تا نیروهای امداد که خارج از ساختمان در محل حاظر می­شوند با دسترسی به نقشه­های ساختمان بتوانند عملیات امداد را بهتر و سریع­تر راهبری کنند. 4- برای انتخاب تابلوی کنترل مرکزی باید 20 درصد اضافه ظرفیت برای توسعه­ی آتی مدارها و حلقه­های تشخیص در نظر گرفت. 5- خود تابلوی کنترل مرکزی باید توسط یک آشکارساز دودی حفاظت شود. 6-  ارتفاع نصب تابلو کنترل مرکزی   حدود 8/1الی 2 متر است و باید محل نصب آن­ را از نظر دستکاری افراد غیر مجاز و یا احتمال خرابکاری مورد توجه قرار داد. 7- حد اکثر تعداد آشکارسازهای قابل اتصال به هر زون تابلو کنترل مرکزی  که توسط کارخانه سازنده تعیین می شود باید رعایت گردد. ·         نکات  مربوط به آشکارسازها: 1-       هرگز نباید آشکارساز ها را در حوالی ورودی و خروجی سیستم های تهویه در آشپز خانه ها و پارکنیک ها نصب نمود . 2-       آشکارساز ها را نباید رنگ آمیزی کرد.بر روی آنها معمولا عبارت هشداردهنده  DO NOT PAINT مشاهده میشود. 3-       حداقل 3 سانت از بغل و 5 سانت از زیر آشکارساز نباید هیچگونه مانعی وجود داشته باشد . 4-       در آشپزخا نه ها  فقط از آشکارساز حرارتی ثابت استفاده شود. 5-       آشکارسازهای دودی نباید در موقعیت های زیر نصب شوند: -                در مسیر کوران هوا مانند کانالها و داکتها -                در محلهایی که در حالت عادی دود و بخار وجود دارد مانند موتورخانه و اتاق بویلر و اتاق ژنراتورها -                در جاهایی که آتش تولید ذرات دود نمی کند . 6-       جدول زیر مشخصات نصب برای دو نوع آشکارساز  حرارتی ودودی را نشان میدهد:    نوع  آشکار ساز   حرارتی    دودی مشخصات نصب در اماکن بسته یا مسقف در اماکن بسته یا مسقف حداکثر مساحت حفاظتی هر آشکارساز(متر مربع) 37   50   فاصله ی مجاز از یکدیگر(متر) 9   10   فاصله مجاز از دیوارها (متر) 4.5   5   ارتفاع مجاز (متر)   8.5-5.5   7.5   7-       در محلهایی مانند اتاق بویلر وژنراتور و موتورخانه از آشکارسازحرارتی ثابت و آشکارسازهای ترکیبی استفاده شود. 8-       در پایه آشکارسازها دو محل برای عبور پیچ و محکم کردن در محل نصب وجود دارد. بعد از نصب پایه آشکارساز و اتصال سیمهای آن، خود آشکارساز روی پایه قرار می گیرد و با چرخش کمی در یک جهت (جهت عقربه های ساعت) در پایه نصب و قفل می شود. ارتباط الکتریکی پایه و آشکارساز با کمک تیغه های فنری که در پایه پیش بینی شده اند برقرار میشوند. ·         نکات مربوط به آژیرها: 1-     مشخصات صدای تمام آژیرهای نصب شده در ساختمان باید یکسان باشند. 2-     حداقل شدت صدا در محلهای بدون آلودگی صوتی 65دسی بل می باشد فقط در فضاهائی که  پارازیتهای زیادی دارد، باید آژیرهائی با صدای بلندتر نصب شود. 3-     صدای آژیر باید ممتد باشد، اگرچه از نظر دامنه یا فرکانس ممکن است تغییر کند. و این صدا باید منحصر به فرد بوده یعنی از صدای آژیر سرقت یا غذا و غیره متمایز باشد. 4-     ولتاژ کار آژیرها از 9 تا 24 ولت است ولی اغلب با 24 ولت کار می کنند و جریان آنها بسته به نوع مورد استفاده از 20 میلی آمپر تا چند آمپر تغییر می کند. 5-     اگر سیستم آژیر برای بیدار کردن افراد در خواب لازم باشد، در آن صورت حداقل سطح صدا در محل خواب در شرایط درهای بسته نباید کمتر از 70 دسیبل باشد. 6-     نصب یک آژیر در محل تابلو مرکزی  اعلام حریق و آژیر دیگری در بیرون درب خروجی اصلی الزامی است. برای  طراحی یک سیستم اعلام حریق باید مراحل زیر را انجام داد: 1.        در صورتی که سیستم در یک ساختمان ساخته شده  نصب می شود  از محل بازدید به عمل  آید در غیر اینصورت باید بعداز تعیین نوع سیستم (متعارف یا آدرس پذیر)نقشه سیستم اعلام حریق روی پلان  ساختمان طراحی ورسم می شود. 2.        نقشه ارائه شده را برای تعیین تجهیزات لازم مورد بررسی قرار میدهیم. 3.        سیم کشی اجزای مختلف مدار بر اساس ستانداردهای موجود انجام شود . 4.         تجهیزات سیستم با دقت در محلهای تعیین شده روی نقشه نصب گردد. 5.        سیستم به طور کامل آزمایش و تحویل گردد. اصول سیمکشی سیستم اعلام حریق استفاده از روشهای صحیح سیم کشی در سیستم های اعلام حریق بسیار مهم است . در صورتی که از کابل های استاندارد و مناسب استفاده نشود یا سیم کشی دارای اشکال باشد می تواند باعث عدم عملکرد صحیح سیستم در موقع بروز حریق گردد. به طور کلی می توان سیم ها ی مدار اعلام حریق را به دو گروه تقسیم کرد و با توجه به خصوصیات هر گروه کابل مناسب باآن را به کار برد : گروه1 :کابلهایی که بعد ازآشکارشدن حریق استفاده نمی شود مانندکابل ها ی آشکارسازها وشستی ها گروه 2 : کابلهایی که بعد ازکشف حریق استفاده میشوند مانندکابلهاي منبع تغذیه وآژیرها و چراغها می توان برای گروه یک کابل 5/1میلی متر مربع با روپوش و عایق پروتودور به کار برد ولی در مکان ها ییکه امکان ضربه یا ساییدگی و جویده شدن توسط حیوانات وجود دارد باید کابل با غلاف محافظ مکانیکی استفاده کرد. برای گروه دو نیز می توان از همان کابل استفاده کرد مشروط بر اینکه محافظ مکانیکی اضافی نظیر لوله های فولادی وجود داشته باشد  یا داخل لوله pvcدر زیر حداقل 12 میلی متر گچ به صورت توکار گذاشته شود . در شکل زیر انواع کابلهای مورد استفاده در سیستمهای اعلام حریق قسمتهای مختلف یک کابل اعلام حریق نمونه را می بینید: انواع کابلهای اعلام حریق قسمتهای مختلف یک کابل اعلام حریق نکات مربوط به کابل کشی سیستم اعلام حریق : 1-کابلها ي سیستم اعلام حریق باید جدا از سایر کابل ها سیم کشی شوند . 2- تست کابل ها توسط اهم متر انجام می شود و در صورت استفاده از مگا اهم سنج(مگر) باید تمام تجهیزات اعم از آشکارساز – آژیر – تابلو کنترل مرکزی  و ... را از مدار باز کرد تا ولتاژ تست بالابه آنها آسیب  نرساند . 3-  هنگام کابل کشی نباید از مسیر زون ها انشعاب گرفت . همچنین نباید از آژیر ها هم انشعاب گرفت . 4-  در انتهای مسیر زون ها معمولا  یک مقاومت انتهای خط که مقدارآن معمولا 7/4 یا 8/6 کیلو اهم است متصل می کنند تا جریان برقرار شده توسط این مقاومت در مسیر زون باعث تشخیص قطعی یا اتصال کوتاه در مسیر توسط تابلو مرکزی شود. نقشه کشی سیستم اعلام حریق برای ترسیم نقشه اعلام حریق باید استانداردهای موجود در مورد تجهیزات این سیستمها را مد نظر قرارداد.در ادامه اطلاعاتی در مورد نقشه تجهیزات مختلف سیستمهای اعلام حریق ارائه میگردد: علائم اختصاری مورد استفاده درنقشه سیستمهای اعلام حریق: نام وسیله علامت اختصاری آشکارساز حرارتی آشکارساز دودی شستی اعلام حریق آژیر      زنگ چراغ استروب لایت یا ریموت اندیکاتور تابلو کنترل مرکزی نقشه سیستم اعلام حریق روی پلان ساختمان: در زیر یک  نقشه سیستم اعلام حریق روی پلان ساختمانی با 7 واحد مجزا برای نمونه نشان داده شده است: نقشه سیستم اعلام حریق یک طبقه از ساختمان مسکونی با 7 واحد   سیم کشی آشکار سازها و چراغ ریموت اندیکاتور: به همراه آشکارساز پایه مناسب و نقشه مربوط به نحوه  اتصالات آن به تابلو مرکزی ارائه میشود.نمونه نقشه سیم کشی نشان داده شده در  کاتالوگ آشکارسازهای سیستم اعلام حریق نوع متعارف در زیر نشان داده شده است : نقشه سیم کشی آشکار سازهاو چراغ ریموت اندیکاتور همانطور که در نقشه بالا مشخص شده است همه آشکارسازها توسط دو رشته سیم به آشکارساز دیگر یا به  تابلو مرکزی وصل میشوند .چراغ ریموت اندیکاتور نیز در هر دتکتور به پایه های 3و 4 وصل میگردد.در انتهای مسیر نیز مقاومت انتهای خط وصل میگردد. نقشه سیم کشی تابلو کنترل مرکزی: نحوه سيم بندي کامل یک تابلوي کنترل مركزي اعلام حريق به عنوان نمونه در زیر  آورده شده است: نقشه اتصال ترمینال ها               بر روی پایه آشکارساز پیچ های اتصال برای تغذیه ورودی – و + و پیچ های دیگری برای اتصال به آشکارساز بعدی و یا مقاومت انتهای خط (EOLR )  در آخرین قطعه (آشکارساز یا شستی)  وجود دارد . همچنین ممكن است يك پيچ اتصال نيز برای منفی چراغ ریموت اندیکاتور وجود داشته باشد. اين پايه روي دتكتور ممکن است با حرف R مشخص شود.     سیم کشی شستی ها سیم کشی وسایل هشدار دهنده سیم کشی چراغ ریموت اندیکاتور با استفاده از نقشه سیم کشی کاتالوگ آشکارساز مورد استفاده  انجام میگیرد. کابلهای مورد استفاده در سیستم اعلام حریق:       يك نمونه كابل  مورد استفاده در سيستم اعلام حريق کابل شیلدار : از این نوع کابل که نوع مخصوص به خود می باشد از آن برای اتصال آشکارسازها به هم و به  Control  PANEL  استفاده می شود.     برای اجرای  سیستم اعلام حریق مراحل زیر را انجام می دهیم : ¨          ابتدا موقعيت كليه قسمت ها را با نقشه چك كنيد . ¨          كابل كشی را مطابق با نقشه انجام دهيد . ¨          بعد از كابل كشی ، دتكتورهای حرارتی و دود ، شستی ها و آژير ها ی اعلام خطر را نصب كنيد . ¨          تابلو کنترل مرکزی  را در محل تعیین شده در نقشه نصب نمایید. ¨          سیم زمین را به بدنه فلزی پانل وصل کنید. ¨          طبق دستور العملهای آزمایش ارائه شده در کاتالوگ دستگاه مركز كنترل را آزمایش کنید . ¨          سيم هاي ورودی را قبل از آزمایش کامل دستگاه به ترمینال ها ی آن وصل نکنید. ¨          سایر تجهیزات را به تابلو کنترل مرکزی  وصل کرده و کل سیستم را آزمایش کنید. ¨          دتكتورها را تا اتمام کارهای ساختمانی ( که امکان وجود گرد و غبار می باشد ) ، از پایه های آن خارج کنیدتا به دلیل ورود گردو غبار به داخل آن ها باعث ایجاد آژیر مزاحم نشود. ¨          هنگامی که کلیه کارهاي ساختمانی تمام شده و هیچ گرد و غباری وجود ندارد مطمئن شوید که برق 220 ولت دستگاه قطع می باشد و اتصال باطریها جدا شده است . سپس کامل بودن مدار سیم کشی را به وسیله یک اهم متر چک کنید. ¨          هنگام متصل بودن هر گونه وسیله الکترونیکی، سیستم را به وسیله مگااهم سنج آزمایش نکنید .   ¨          برای جلوگیری از وارد شدن صدمه به دستگاه در هنگام اتصال سیم ها باطریها را از داخل دستگاه بردارید . بعد از آزمایش کردن سیم بندی دستگاه  مقاومت ها ی انتها ی خط را از ترمینال دستگاه باز کرده وآن ها را به ترمینال های آخرین آشکارساز و آخرین آژیر هر مدار وصل کنید. ¨          زمانی که مطمئن شديد کلیه اتصالات محکم می باشند و عایق روی سیم ها سالم می باشند درب جلوی دستگاه را در جای خود قرار دهید ، باطری ها را در داخل دستگاه قرار داده و سیم آن را متصل کنید و برق دستگاه را نیز متصل کنید . حال می توانید دستگاه را به طور کامل و عملی تست نمایید . ¨        این آزمایشات بایستی با باطریهای نو و پر انجام گیرند . باطری ها ي نامرغوب باعث اعلام اشکال می گردند حتی اگر شارژ شوند. ¨        برای اطمینان از عملکرد صحیح سیستم اعلام حریق در موقع لزوم  بازدید سیستم باید در زمانهای معینی انجام شود و اشکالات احتمالی رفع گردد. توصیه می شود نقشه ای از ساختمان در مورد جزئیات مربوطه به محل استقرار شستی ها وسنسورها در دسترس داشته باشید.                   شماي كلي كابل كشي يك سيستم هوشمند به صورت حلقوي             شماي كلي كابل كشي يك سيستم عادي به صورت راديال                                       نگهداری سیستم اعلام حریق : با توجه به وظیفه­  حساس و مهم سیستم اعلام حریق باید نسبت به عملکرد صحیح و به موقع آن­­ در هنگام بروز حریق اهمیت زیادی قائل بود.لذا امر نگهداری سیستم اعلام حریق دارای اهمیت به سزایی می باشد. در سیستم­های آدرس پذیر و هوشمند، نوع ساختمان داخلی تجهیزات به امر نگهداری کمک می­ کند و در صورت بروز اشکال آلارم­های مربوط به کثیفی آشکارسازها ، عدم عملکرد شستی، آژیر و سایر تجهیزات  مسئول نگهداری را وضعیت سیستم مطلع میکند.اما در سیستم­های متعارف یروز اشکال در سیستم فقط در صورت   خارج شدن یک آشکارساز از مدار، پارگی خط ارتباطی و اتصال کوتاه خط  باعث ایجاد آلارم میشود و کثیفی آشکارساز یا عدم عملکرد صحیح آن فقط با تست دوره­ای یا آلارم­های ارسال شده بر روی تابلو کنترل مرکزی  معلوم می­گردد. خطا یا آلارم چیست؟ اصولا هر نوع اعلام حریق(به صدا در آمدن آژیر حریق) بدون وجود حریق واقعی را خطا یا آلارم می­گویند. یکی از مشکلات سیستم­های اتوماتیک اعلام حریق، ارسال هشدارهای اشتباه و نادرست است که موجب دردسرهای زیاد شده و در صورت تکرار زیاد، سیستم را تبدیل به چوپان دروغگو می­کند. خطاها بر دو نوع می­باشد: الف -  آلارم­ در اثر عوامل بیرونی : در این نوع آلارم­ها عاملی غیر از حریق باعث فعال شدن سیستم گردیده است .هر یک از عوامل ذکر شده در زیر می­توانند منجر به اعلام هشدار نادرست شوند: ·         آشپزی و پخت و پز و بخارهای ناشی از آن ·         بخار آب و رطوبت زیاد ·         دود سیگار ·         گرد و غبارزیاد ·         حشرات ·         اسپری­های مختلف ·         دود ناشی از برخی فعالیت­های  مانند آتش­بازی و غیره ·         جوشکاری و عملیات مشابه ·         دودهای نمایشی مانند جلوه­هایی که در تئاتر استفاده می­شود. ·         دستگاه­های بخور و همین­طور روشنایی چون شمع یا چراغ­های نفت سوز. ·         نوسان زیاد دما ·         جریان باد ·         تغییر کاربری فضاها بدون در نظر گرفتن شرایط طراحی اولیه­ سیستم اعلام حریق ·         آزمایش و سرویس تجهیزات بدون غیر­فعال نمودن سیستم ·         آسیب­های تصادفی یا مغرضانه ب - آلارم در اثر عملکرد اشتباه تجهیزات : این آلارم ها بر اثر اشتباه آشکارساز یا شستی یا خود تابلو به وجود آمده است. این حالت را آلارم کاذب می­گویند. عواملی هم­چون  عدم انتخاب نوع صحیح آشکارساز برای مکان مورد نظر ،سوختن آشکارساز، پارازیت­ها و تداخل­های الکترومغناطیسی ا که بر اثر خاموش و روشن شدن تجهیزات هارمونیک­زا مانند لامپ فلورسنت ، اثر موبایل، UPS و ... به وجود می آیند باعث آلارم کاذب می­گردند. برای کاهش هشدارهای خطا می­توان به سه روش زیر عمل نمود: 1-     کاهش حساسیت آشکارسازها : این کاربه طور مطلق چندان کار درستی نیست مگر آن­که حساسیت آن­ها بیش از مقدار مورد نیاز باشد. 2-     به­کار گیری سیستم تایید هشدار: در این سیستم، قسمت هشدار مدت زمانی را منتظر می­ماند (معمولا 30 ثانیه) تا گزارش ارسالی از سوی آشکارساز توسط تابلوی کنترل مرکزی تایید شود. 3-            استفاده از سیستم­های پیشرفته­تر مانند تجهیزات آدرس­پذیر و هوشمند.  با توجه به حساسیت سیستم­های اعلام حریق، تمامی خطاها و آلارم­های ناخواسته هر سیستم با توجه به نوع آلارم و زمان آن بایستی ثبت گردد تا در هنگام سرویس تجهیزات بتوان مورد اشکال را پیدا نمود و رفع کرد. البته تمامی پانل­های اعلام دارای حافظه­ی ثبت خطاها می­باشند ولی به علت این که امکان پاک نمودن این حافظه توسط افراد ناآشنا و یا قطع باطری­های پشتیبان و برق تغذیه وجود دارد، بهترین گزینه ثبت موارد می­باشد. تست حساسیت آشکارسازهای حرارتی توسط حرارت کنترل شده و با دستگاه  آزمایش  حساسیت (عملکرد دمائی) تست می­گردند.درآشکارسازهای دودی نیز حساسیت ثبت شده در پشت آشکارساز (درصد حساسیت سه یا چهار یا پنج درصد) توسط دستگاه تستر مخصوص آزمایش میگردد. تست حساسیت در هنگام نصب تجهیزات و یکسال پس از نصب و پس از آن هر 4 سال یکبار انجام شده و بر روی آشکارساز برچسب تایید و تاریخ نصب می­گردد.   حداکثر زمان استفاده از هر د تکتور بین 8 تا 10 سال می­باشد. پس از انقضای این زمان آشکارساز مربوطه حتی اگر سالم باشد بایستی تعویض گردند. در طول هر سرویس، سرویسکار بایستی برچسب تایید و تاریخ و مهر بر روی آن نصب و در دفتر مخصوص محلی ثبت نماید. شماره­های تماس سرویس­کار در محل FACP نصب گردد و امکان حضور سریع سرویس­کار مهیا باشد.   توجه: در هنگام انجام سرویس­ها و احتمال به صدا در آوردن آژیر خطر، تمامی افراد مستقر در ساختمان از قبل اطلاع یافته و امکان هر گونه خطر پیش­بینی گردد.   با توجه به امکانات سیستم­های هوشمند، در صورتی که اعلام کثیفی آشکارساز یا معیوب بودن تجهیزی قبل از رسیدن موعد سرویس اعلام شد، سرویس­کار از طریق مسئول ساختمان سریعا به محل مراجعه و رفع اشکال نماید. تاریخ سرویس قبلی و بعدی با خط درشت بر روی پانل نصب گردد.   تمامی عملیات سرویس­­کار بر روی پانل­های اصلی، تکرار کننده­ها و تلفن کننده­ی خودکار، علاوه بر موارد فوق، طبق توصیه­ی سازنده انجام پذیرد و موارد seft test، چک باطری، چک برنامه، چک وایرینگ­ها پس از انجام در دفتر محلی ثبت گردد. هم­چنین نام سرویس­کار، نام شرکت، ساعت مراجعه نیز منظور گردد. بهترین گزینه در سرویس تجهیزات تهیه­ی جدول و تیک زدن هر مورد است. ¨        در سیستمهای اعلام حریق بازدیدهای زیر طبق دستورالعمل کاتالوگ دستگاه انجام میشود:  بازدید روزانه :ابتدا کنترل کنید که چراغ سبز رنگ MAINS ON روشن باشد . همچنین هیچ چراغ دیگر یا آژیری روشن نباشد . هر گونه اشکال را به سرویسکار مربوطه گزارش دهید و در فرم ثبت وقایع ثبت کنید .   بازدیدهای هفتگی:   در این بازدیدها از تابلو  اصلی اعلام حریق (FACP) بازدید شده و از صحت عملکرد نمایشگر، باطری و تغذیه اطمینان حاصل نمایید. کنترل کنید که چراغ زون ها روشن می شود و بیزر داخلی کار می کند . شستی اعلام حریق یا سنسوری را فعال کنید تا اعلام حریق آزمایش شود ، عملکرد آژیرها را کنترل کنید . هر هفته یک زون مختلف و همچنین شستی و یا سنسور متفاوتی را امتحان کنید . به صورتی که در یک زمان 6 ماهه تمامی آن­ها تست گردند.بدین ترتیب به صورت دوره ای کلیه شستی ها وسنسورها را امتحان کرده اید .هم­چنین دفتر ثبت آلارم­ها بررسی شده و در صورت فعال شدن سیستم در گذشته، علت آن بررسی و مورد اشکال پیدا و رفع عیب گردد. در مرحله­ی آخر، تمامی عملیات و شماره­ی تجهیزات سرویس شده ثبت گردد. با توجه به حساسیت محل، نوع تردد افراد، تعداد افراد موجود، تمیز بودن محل این بازدید می­تواند تا 4 هفته یکبار نیز انجام پذیرد. بازدید فصلی :گزارشات قبلی را مطالعه کنید و چک کنید که اشکالات قبلی به صورت صحیح برطرف شده باشند. باطری و اتصالات آن را بازدید کنید . مانند بازدید هفتگی در هر زون یک سنسور و یا شستی را فعال کنید تا اعلام حریق را آزمایش کنید . برق 220 ولت را قطع کرده و قابلیت باطری برای تغذیه آژیرها را کنترل کنید .   بازدیدها ی شش ماهه: در این دوره تمامی اتصالات، کابل­هاو سیم­ها تست گردیده و صحت عملکرد آن­ها تایید می­گردد. آژیرها چک شده و از صحت عملکرد آن­ها اطمینان حاصل می­گردد. آشکارسازهایی که در نواحی آلوده و اثر باد قرار دارند تمیزکاری شده و عملکرد آن­ها چک میگردد. تمامی شستی­ها چک شده و برچسب تایید (CERTIFICATE) روی آن­ها نصب میگردد. آژیر خارج از ساختمان، فلاشر و تمامی اجزای متصل به زون تست میشوند. هم­چنین می­توان قسمتی از آشکارسازهای متصل به هر زون را در این دوره تمیزکاری نمود. بازدیدها ی سالیانه: تمامی آشکارسازهای متصل به مدار هر پانل در یک دوره حداکثر سه ساله می­باید تمیزکاری شده و از نظر عملکرد تست گردند. این سرویس می­تواند تقسیم شده و در عملیات 6 ماهه، یک ساله یا یک سرویس سه ساله انجام پذیرد. نحوه­ی کار به صورتی است که در طول دوره سه ساله تمامی تجهیزات (آشکارساز، شستی، آژیر، فلاشر، مدول­های واسطه و جداکننده­ها)کاملا چک گردند. در صورتی­که محل نصب تمامی یا قسمتی از آشکارسازها آلوده باشد این زمان کاهش می­یابد. اما حق افزایش زمان سرویس وجود ندارد.LED (نشان­دهنده­های خارجی) نیز در دوره سالیانه چک می­گردد.هم­چنین مدارات داخلی، بردها و باطری­های پشتیبان برنامه در طول دوره سالیانه طبق دستورالعمل سازنده تمیزکاری و چک می­گردند و در صورت نیاز باطری­های پشتیبان تعویض گردد.  باطری ها بعد از حداکثر 4 سال تعویض می­گردندودر صورتی­که دمای نگهداری بیش از 25 درجه­ی سانتی­گراد و یا تعداد تخلیه­ی کامل 4 بار باشد این زمان تقلیل می­یابد.       کار عملی هدف کار عملی : سیم کشی و راه اندازی سیستم دزدگیر  خلاصه کار عملی: یک سری کامل سیستم دزدگیر با تمامی تجهیزات سیم کشی شده و راه اندازی و آزمایش گردد.   تجهیزات و ابزار مورد نیاز: مراحل اجرای کار:   آزمون پایانی 1- در داخل کدام آشکارساز اعلام حریق از سلول فتو الکتریک استفاده شده است؟ 2- تفاوت بین آشکار ساز حرارتی ثابت و افزایشی چیست؟ 3- از کدام نوع آشکار ساز در فضای باز میتوان استفاده کرد؟ الف – حرارتی     ب- دودی اشعه ای        ج- شعله ای          د- گازی 4- زون اعلام حریق را تعریف کنید.  5- محل نصب تابلو کنترل مرکزی اعلام حریق چه خصوصیاتی باید داشته باشد؟ 6- محل نصب چراغ ریموت اندیکاتور  و نحوه سیمکشی آنرا بیان کنید؟ 7- مقاومت انتهای خط در مدار اعلام حریق چگونه وصل میشود؟ 8-  بازدیدهای لازم در نگهداری سیستم اعلام حریق را بیان کنید. 9- انواع لامپهای نشانگر خطای روی درب تابلو اعلام حریق را نام برده و علت روشن شدن هر کدام را بیان کنید . 10- چند مورد از دلایل ایجاد آلارمهای کاذب را نام ببرید.   1- فشار دادن دکمه Reset / Resound / Test Zone Lamp زمانیکه دستگاه  درحالت اعلام حریق می باشد ( زمانیکه Fire چشمک می زند ) تاثیری ندارد. 2- زمانیکه آژیرهای اعلام حریق خاموش می شوند ( چراغ Fire ثابت روشن است ) بازر روشن       می شود و نمی توان آنها را خاموش کرد ( Silence ) . 3- ری ست کردن دستگاه در وضعیت قطع آژیر ها ( Silence ) هنگامی که حالت حریق وجود دارد دوباره باعث راه اندازی آژیرها می گردد .     آخرین تست : ¨          دكمه Evacuate را فشار دهید . رله خروجی آژیر ها عمل می کند تا آژیر ها را راه اندازی کند . ¨          در صورت تمایل می توان این آزمایشات را با وصل کردن یک آژیر ، آشکارساز دود ، شستی اعلام حریق و مقاومت انتهای خط به ترمینالهای مربوطه انجام داد .                               عیب یابی: هشدار: هنگامیکه درب جلوی دستگاه باز می شود برق 220 ولت را قطع کنید . اشكالاتي كه ممكن است بروز كند: 1- شستی های اعلام حریق و آشکارساز های حرارتی ساده به جای اعلام وضعیت حریق باعث اعلام اشکال می شوند : مقاومت 470 اهم در داخل شستی اعلام حریق یا آشکارساز حرارتی ساده نصب نگردیده است. طبق استاندارد BS5839 از اول ژانویه 1990 بایستی یک مقاومت 470 اهم ( با كد رنگ زرد ، بنفش، قهوه ای، طلایی یا نقره ای) در داخـــل شستی های  اعلام حریق و آشکارسازهای حرارتی ساده به صورت سری نسب شود. 2- بازر به صدا در می آید ، هیچــگونه نشانــگر اشـــکال روشـــن نـــمی شود و با دکـــمه SOUNDERS FAULT نیز قطع نمی شود : کنترل کنید که جامپر آزمایش مهندسی ( ENG ) در موقعیت بالا قرار نداشته باشد. آن را در موقعیت پایین قرار دهید تا بازر خاموش شود و چراغ مربوط به آزمایش مهندسی ( کنار جامپر مربوطه ) خاموش شود . 3- اشکال تغذیه ( POWER FAULT ) : ¨          آیا چراغ سبز MAINS ON روشن است؟ در غیر اینصورت تغذیه 220 و فیوز آن را کنترل کنید. ¨          سیم های باطری را چک کنید ( باید سیم قرمز رنگ به ترمینال مثبت باطری و سیم سیاه رنگ به ترمینال منفی باطری وصل باشد ) . اگر سیم های باطری اشتباه متصل شوند، فيوز باطری خواهد سوخت که باعث روشن شدن نشانگر اشکال تغذیه می گردد . ¨          کنترل کنید که دو باطری 12 ولت با آمپر ساعت مناسب به صورت سری به سیستم وصل می باشند. ¨          کنترل کنید که کانکتورها درست به بردها متصل شده باشند . ¨          کنترل کنید که سیم های ترانس درست داخل ترمینال قرار گرفته باشند . ¨          چنانچه چراغ های  MAINS ONو POWER SUPPLY FAULT هنوز روشن هستند باطری ها را عوض کنید . 4- اشکال اعلام حریق ( FIRE FAULT ) : ¨     مدار زونی را که باعث ایجاد اشکال شده است از ترمینال جدا کرده ومقاومت صحیح انتهای خط    ( با کد رنگ آبی ، خاکستری ، قرمز ، طلایی یا نقره ای ) را به جای آن قرار دهید. ¨    سویچ را  در حالت ARM  قرار دهید . دکمه SILENCE و سپس دکمه RESET را فشار دهید. در صورت رفع شدن اشکال اعلام حریق سیم بندی را چک کنید . چنانچه وضعیت اعلام حریق ادامه یافت و اشکال برطرف نگردید با فروشنده تماس بگیرید . 5- اشکال زون  (  ZONE FAULT ) : ¨       مدار زونی را که باعث ایجاد اشکال شده از ترمینال جداکرده و مقاومت صحیح انتهای خط ( با کد رنگ : آبی ، خاکستری ، قرمز ، طلائی یا نقره ای ) را  به جای آن قرار دهید  در صورت رفع شدن اشکال زون، سیم بندی را چک کنید. آشکارساز و سیم بندی را مجددا چک کنید . ¨      جامپر خارج شدن زون از مدار (ISO )  را چک کنیدکه در موقعیت بالاقرار نداشته باشد. 6- اشکال آژیرها ( SOUNDER FAULT ) : ¨          فیوزهای خروجی آژیر F3 و F4 و فیوز خروجی کمکی ( AUX ) F1را که بر روی برد اصلی قرار دارند آزمایش کرده و در صورت سوخته بودن آن ها را تعویض کنید( فیوز 20 میلیمتری 1 آمپر ) ¨          کنترل کنید که مقاومت انتهای خط ( 6800 اهم قرمز ، بنفش ، طلائی یا نقره ای ) وصل شده باشد . مدار آژیر مربوطه را از ترمینال جدا کرده و فقط مقاومت انتهای خط را به جای آن قرار دهید . ¨          در صورت رفع شدن اشکال آژیر ، سیم بندی را چک کنید سوئیچ را در حالت ARM قرار داده و دکمه RESET را دوباره فشار دهید. 7- دکمه ها عمل نمی کنند : ¨          سوئیچ را در حالت  ARM قرار دهید . دکمه SILENCE و سپس RESET را فشار دهید. اگر خطا باقی ماند کانکتور اتصال سوئیچ به برد را کنترل کنید. اگر مشکل برطرف نشد با فروشنده تماس بگیرید.   مشخصات تابلو کنترل مرکزی   2 ال 6 زون 8 الی 14 زون مشخصات تغذیه برق ورودی اصلی 205-260VAC.50 HZ 205-260VAC.50 HZ منبع تغذیه داخلی 24 VDC نامی 24 VDC نامی محدودیت جریان خروجی 1.4A@240VAC 3A@240VAC خروجی کمکی ( AUX ) 27 VDC نامی 27 VDC نامی باطری مورد نیاز 2*12V  2.6 OR 7Ahrسری 2*12V2.6 OR 7Ahrسری 4*6V 10 Ahr سری جریان مصرفی دستگاه 2 زون mA72 ــــ جریان مصرفی دستگاه 4 زون mA82 ــــ جریان مصرفی دستگاه 6 زون mA92 ــــ جریان مصرفی دستگاه 8 زون ــــ 102mA جریان مصرفی دستگاه 10 زون ــــ 112mA جریان مصرفی دستگاه 12 زون ــــ 122mA جریان مصرفی دستگاه 14 زون ــــ 132mA نمایش اشکال برق ورودی دارد دارد نمایش اشکال شارژر باطری دارد دارد نمایش قطع باطری یا نامرغوب بودن دارد دارد زمان تغذیه دستگاه با باطری 6/2 آمپر ساعت Hrs36 در 2زون ــــ Hrs24  در 4 زون ــــ Hrs21  در 6 زون ــــ زمان تغذیه دستگاه با باطری 7 آمپر ساعت Hrs65    در 4 زون Hrs44 در 8 زون Hrs58   در 6 زون Hrs34  در 14 زون زمان تغذیه دستگاه با باطری 10 آمپر ساعت ــــ Hrs83   در 8 زون ــــ Hrs64   در 14 زون مشخصات مدار آشکارساز نمایش اشکال مدار باز دارد دارد مقدار مقاومت انتهای خط (مقاومت کوچک) دارد دارد نمایش اشکال اتصال کوتاه 6800 اهم(آبی ، خاکستری ، قرمز ، طلائی/ نقره ای ) 4/1 وات مقدار مقاومت شستی اعلام حریق (مقاومت بزرگ ) 470 اهم ( زرد، بنفش ، قهوه ای ، طلائی/نقره ای )5/0 وات حداکثر تعداد آشکارساز در هر زون 20 20 حداکثر تعداد شستی اعلام در هر زون نامحدود نامحدود مشخصات مدار آژیر مقدار مقاومت انتهای خط (مقاومت کوچك) 6800 اهم(آبی ، خاکستری ، قرمز ، طلائی/ نقره ای ) 4/1 وات نمایش اشکال مدار باز دارد دارد نمایش اشکال اتصال کوتاه دارد دارد فیوز خروجی 1A 1.5A حداکثر مجموع جریان دو خروجی 1.4A 3A حداکثر تعداد آژیر 65 میلی آمپر 21 46 حداکثر تعداد آژیر 20میلی آمپري 70 150 کنتاکتهای رله کمکی (ترجیحا به برق شهر وصل نشود) حداكثر 1A/30VDC حداكثر 1A/30VDC   فیوز برق ورودی 20mm-300mA 20mm-500mA خروجی آژیرF3 و F4 20mm-1A 20mm-1.5A خروجی کمکی F2 20mm-1A 20mm-1A باطری F1 20mm-1.6A 20mm-3A ترمینالهای ورودی و خروجی حداکثر قطر سیم 2.5mm 2.5mm حداقل قطر سیم 1.5mm 1.5 ابعاد عرض 405mm 521mm ارتفاء 267mm 334mm عمق 92mm 140mm وزن ( بدون باطری ) 5kg 9.2kg                                         منابع و ماخذ: سايتهاي اينترنتي: www.gst.com.cn www.ariak.com www.c-tec.com www.RIK.com www.BRK.com www.mazdak.com www.mavygard.com www.reliablefire.com www.yanginalarm.com www.micro-vision.co.uk www.gardinersecurty.co.uk كاتالوگ فني محصولات شركتهاي: GST ZETA GENT ARIAK               بر طبق استاندارد EN54-11   استاندارد BS5839 Pt2-1988 استاندارد جامع برای این تجهیز می­باشد.      NFPA72 و BS 5839,Part 1 اعمال استانداردهاي آتش نشاني ،NFPA  ،  مقررات ملي ، پياده سازي  الزامات ISO   و OHSAS نصب و استقرار تجهیزات سیستم اعلام حریق طبق استاندارد BS 5839 و کابل کشی طبق استاندارد BS 6207 انجام می گیرد .                             کنترل پنل آدرس پذیر ( addressable ): این نوع کنترل پنل از یک یا چند حلقه (Loop) جهت کنترل دتکتور ها، کلیدها و زنگها استفاده می کند به این ترتیب که هر قطعه یک شماره خاص به خود اختصاص می دهد و میتوان تا 128 قطعه را بر رو ی یک حلقه کنترل کرد. دستگاه های آدرس پذیر امکان کنترل تعداد زیادی زون ( محیط ) را دارا هستند بعلاوه امکان شبکه کردن چند دستگاه با یکدیگر وجود دارد، در خیلی از موارد این دستگاه ها مجهز به چاپگر می باشند و امکان چاپ گزارش از عملکرد و تنظیمات دستگاه وجود دارد. نحوه کارکرد و عملکرد دتکتور دودی نوری (فوتوالکتریک): دود تولید شده توسط حریق بر روی شدت نوری که از داخل هوا می گذرد تاثیر می گذارد. دود می تواند جلوی منبع نوری را گرفته یا شدت نور آنرا کم می کند، همچنین می تواند باعث پراکنده شدن نور بر اثر برخورد با ذرات دود و منعکس شدن آن شود. دتکتورهای دودی نوری طراحی شده اند تا دود را بر اساس این اثرها بر روی نور تشخیص دهند. دتکتور دودی با عملکرد پراکندگی نور: اکثر این دتکتورها از نوع سریع بوده و به روش پراکندگی نور عمل می کنند. یک دیود نوری (IR LED)، نور به هوا ساطع کرده که بطور معمول بوسیله قطعه حساس به نور دریافت نمی شود که بطور عمده این قطعه فتودیود (photo-Diode) می باشد. دتکتور با عملکرد پراکندگی نور هنگامیکه ذرات دود وارد مسیر نور می شود، نور به ذرات برخورد می کند. دتکتور با عملکرد پراکندگی نور به همراه ذرات دود این برخورد باعث انعکاس نور به سمت قطعه حساس به نور شده و به این ترتیب باعث پاسخگویی دتکتور به دود و اعلام هشدار می شود.  دتکتور دودی با عملکرد جلوگیری از انتشار نور در نوع دیگر از دتکتور دودی نوری، از یک منبع نوری و قطعه گیرنده نور استفاده می شود.  دتکتور با عملکرد جلوگیری از انتشار نور وقتی که ذرات دود جلوی منبع ساطع کننده نور را می گیرد دتکتور با عملکرد جلوگیری از انتشار نور بهمراه ذرات دود باعث کاهش رسیدن نور به قطعه گیرنده شده و در خروجی سنسور تاثیر می گذارد. این تغییر بوسیله مدار الکترونیکی سنسور بررسی شده و هنگامیکه از یک مقدار معین پایین تر رود، دتکتور عمل کرده و اعلام هشدار می کند.   1.        سیستم اعلام حریق آشکارسازها: در سيستم آشکارساز دود آژیر سرخود دو نوع آشکارساز دودی یونیزاسیون و نوری توضیح داده شدند. در این قسمت آشکارسازهای غیرخانگی بدون آژیر بررسی می شوند. آشکارسازها عموما برای پاسخ به یکی از حالتهای دود، حرارت، شعله و یا ترکیبی از آنها طراحی می شوند. آشکارسازهای حرارتی: آشکارسازهای حرارتی دو نوع هستند. نوع «نقطه ای» که به دمای اطراف یک نقطه خاص پاسخ می دهد و نوع «خطی» که به تغییرات دما در طول خط تغییر آن واکنش نشان می دهد. تمام آشکارسازهای حرارتی نقطه ای دارای المان حرارتی ثابتی هستند که در دمای از پیش تعیین شده به کار می افتند. بعضی از انواع این آشکارسازها دارای المانی طراحی شده هستند که برای مقایسه نرخ افزایش دما در واحد زمان و نشان دادن واکنش سریع به افزایش دما به کار می روند. این نوع آشکارسازها را «حرارتی ترکیبی» می نامند. به طور کلی، آشکارسازهای حرارتی کمتر از سایر انواع آشکارسازها حساس هستند، مثلا شعله باید به یک سوم ارتفاع سقف برسد تا این آشکارسازها به کار افتند. بنابراین در جاهائی که آتش ضعیفی می تواند سبب خسارت زیادی شود نباید به کار روند. آشکارسازهای حرارتی دمای ثابت برای واکنش به آتش سوزیهای سریع و برای استفاده در مکانهائی که اعلام خطرهای ناخواسته از آشکارسازهای دودی به علت آلودگی هوا پیش می آید، و در دمای ثابتی مثلا 55 درجه سلسیوس، به کار می روند. آشکارسازهای حرارتی ترکیبی (مقایسه روند افزایش دما نسبت به واحد زمان) به افزایش سریع دمای هوای اطراف واکنش نشان می دهند، ولی به افزایش عادی دمای هوا ناشی از سیستمهای گرم کننده، نور خورشید و ... واکنش نشان نمی دهند. این آشکارسازها المانی دارند که فقط در دمای ثابتی مثلا حدود 55 درجه سلسیوس عمل می کند. آشکارسازهای حرارتی غالبا با ولتاژ 15 تا 30 ولت تغذیه می شوند و جریان آنها در حالت عادی در 24 ولت حدود 45 تا 60 میکروآمپر است. چراغ راهنمای آشکارساز، که هنگام عمل کردن آن روشن می شود، به یکی از رنگهای اصلی قرمز یا سبز است و از فاصله زیاد می توان آن را دید. مدارهای دو سیمه آشکارسازهای حرارتی می توانند با کابل، با روپوش پی-وی-سی، با غلاف مکانیکی محافظ یا بدون غلاف محافظ با رساناهائی به مقطع 1 میلیمتر مربع و یا با سیمهای نمره یک و نیم در لوله اجرا شوند. سیستم اعلام حریق-۵ آشکارسازهای دودی: دو روش اصلی کشف نقطه ای دود وجود دارد: محفظه یونیزاسیون و محفظه پخش نوری. انتخاب روش کشف آتش معمولا بستگی به نوع آتش احتمالی دارد که باید در مقابل آن حفاظت به عمل آید. در روش یونیزاسیون، جریان ضعیف الکتریکی مابین دو الکترود، با وارد شدن دود به محفظه آشکارساز، کاهش می یابد و آژیر به صدا در می آید. آشکارسازهای یونیزاسیون به ویژه به ذرات زیر دود حاصل از آتشهائی که سریع شعله می کشند حساس هستند ولی حساسیت آنها نسبت به ذرات درشت دود حاصل از اجسام پی-وی-سی که بیش از حد داغ شده اند کم است. در روش پخش نوری، آشکارساز با پخش نور یا در بعضی موارد جذب نور به کار می افتد. آشکارسازهای نوری به ذرات درشت دود بیشتر حساس هستند و حساسیت کمتری نسبت به ذرات ریز دود دارند. هر دو نوع آشکارساز حساسیت کافی برای تشخیص آتشهای عمومی را دارند ولی باید به حریقهای خاصی که ممکن است به وجود آید توجه دقیق بشود. اعلام خطرهای کاذب همچنین می توانند در انتخاب آشکارساز تاثیر داشته باشند. آشکارسازهای یونیزاسیون به دود غلیظ سوختن مواد نفتی و رطوبت؛ و آشکارسازهای نوری به دودهای رقیق توتونی حساس هستند. آشکارسازهای نقطه ای گوناگونی با هر دو روش کشف آتش وجود دارند. برای کاربردهای خاص، آشکارساز شعاع غیرمرئی دود یا آشکارسازهای خطی و آشکارسازهای مکنده که هوا را از چند موقعیت به آشکارساز مرکزی می کشند، وجود دارند. آشکارساز شعاعی دود که وقتی اشعه مادون قرمز دود پنهان است واکنش نشان می دهد و به ویژه برای فضاهای باز و وسیع مانند انبارهای بزرگ خیلی مناسب است. آشکارسازهای مکنده هوا را از داخل کانال می کشند و می تواند با کانالهای با عرضهای متفاوت وفق داده شود. آشکارساز قیاسی یونیزاسیون به ذرات ریز دود حساس است و می تواند برای تشخیص حریقهای معمولی به کار رود. این آشکارساز آنچه را از محیط دریافت می کند به صورت رمز عددی به مرکز کنترل و اعلام حریق می فرستد. آشکارساز یونیزاسیون به ذرات ریز دود حساس است و می تواند برای تشخیص خطرات آتشهای عمومی به کار رود. آشکارسازهای دودی اغلب با ولتاژهای 15 تا 30 ولت تغذیه می شوند و جریان آنها در حالت عادی در 24 ولت حدود 30 تا 50 میکروآمپر است. مدارهای دوسیمه آشکارسازها می توانند با کابل، با روکش پی-وی-سی، با غلاف مکانیکی یا بدون غلاف محافظ با رساناهائی به مقطع 1 میلیمتر مربع و یا سیمهای نمره یک و نیم در لوله اجرا شوند. آشکارسازهای شعله: آشکارسازهای شعله براساس تشخیص اشعه مادون قرمز یا ماوراء بنفش عمل می کنند. بر خلاف آشکارسازهای دودی، این آشکارسازها را می توان در هر دو فضای بسته و باز بکار برد. این آشکارسازها باید در خط دید محوطه ای که پوشش خواهند داد قرار بگیرند. آشکارسازهای شعله اغلب برای پوشش فضاهای باز بزرگ با سقفهای خیلی بلند یا بدون سقف جمع کننده دود به کار می روند. آشکارساز قیاسی شعله به شعله هائی که حتی دود همراه دارند واکنش نشان می دهد، تحت تاثیر نور خورشید کمتر قرار می گیرد و علایم دریافتی را به صورت اعداد رمز به مرکز اعلام حریق می فرستد. سیستم اعلام حریق-۶ نصب آشکارسازها: در پایه آشکارسازها دو محل برای عبور پیچ و محکم کردن در محل نصب وجود دارد. بعد از نصب پایه آشکارساز و اتصال سیمهای آن، قسمت حساس آشکارساز روی پایه قرار می گیرد و با چرخش کمی در یک جهت (جهت عقربه های ساعت) در پایه نصب و قفل می شود. پایه های آشکارسازها قسمتهای الکترونیکی که در هنگام نصب آسیب ببیند ندارند. ارتباط الکتریکی پایه و قسمت حساس آشکارساز با سیم برقرار نمی شود، بلکه تیغه های فنری که در پایه پیش بینی شده اند این ارتباط را برقرار می سازند. آژیرها: مشخصات صدای تمام آژیرهای نصب شده در ساختمان باید یکسان باشند. فقط در فضاهائی که زمینه پارازیتهای زیادی دارد، باید آژیرهائی با صدای بلندتر نصب شود. هنگام انتخاب نوع آژیر در مکانهای پرصدا، باید توجه داشت صدای آژیر با هیچ صدای دیگری اشتباه گرفته نشود. صدای آژیر باید ممتد باشد، اگرچه از نظر دامنه یا فرکانس ممکن است تغییر کند. در سیستمهای دومرحله ای، در فضاهائی که در لحظه آتش سوزی در خطر نیستند، آژیر نگهبان دیگری نصب می شود. تمام آژیرها باید در فرکانس فاصله 500 تا 1000 هرتز کار کنند، مگر اینکه فرکانسهای پارازیتهای صوتی محل آنها را تحت تاثیر قرار دهند. از آژیرهای منقطع نباید استفاده کرد. بطور کلی آژیرها برای هیچ منظور دیگری نباید به کار روند. ولتاژ کار آژیرها از 9 تا 24 ولت است ولی اغلب با 24 ولت کار می کنند و جریان آنها بسته به نوع مورد استفاده از 20 میلی آمپر تا چند آمپر تغییر می کند. حدود مشخصی برای فاصله آژیرها از یکدیگر پیشنهاد نشده است. ولی حداقل سطح صدای لازم باید 65 دسیبل یا 5 دسیبل بالاتر از پارازیتهائی باشد که احتمالا بیش از 30 ثانیه طول می کشد. اگر سیستم آژیر برای بیدار کردن افراد در خواب لازم باشد، در آن صورت حداقل سطح صدا در محل خواب در شرایط درهای بسته نباید کمتر از 70 دسیبل باشد. این شرایط بر تعداد و محل نصب آژیرها در یک ساختمان تاثیر دارند. تاثیر درها، دیوارها، سقفها و کفها بر صدا باید به حساب آورده شود. اغلب درهای تکی 20 دسیبل سطح صدا را کاهش می دهند. در انواع سیستمهای اعلام حریق حفاظت از جان حداقل سطح صدا در تمام قسمتهای مسکونی خدماتی ساختمان باید ایجاد شود. قسمتهای مسکونی شامل فضاهای محدود شده مانند داکتهای خدماتی هستند که آنجا گاهی افراد مشغول کار می شوند. نصب یک آژیر در محل تجهیزات کنترل و اعلام حریق و آژیر دیگری در بیرون خروجی اصلی لازم است. در عمل، اغلب سیستمهای کشف، اعلام آتش، به اجزائی هم برای حفاظت جان و هم اموال نیاز دارند. بنابراین اغلب سیستمها باید دارای این مشخصه باشند. سیستم اعلام حریق-۷ چراغهای چشمک زن: در فضاهائی که پارازیت زیادی دارند، یا مکانهائی که ساکنین آنها قادر نیستندآژیرها را رسا بشنوند، لازم است ترکیبی از آژیرها و چراغ چشمک زن که از دور قابل دید باشند نصب شوند. مرکز کنترل و اعلام حریق: انتخاب تجهیزات مرکز کنترل و اعلام حریق بستگی به سیستم اعلام حریق طراحی شده دارد. اکنون هر دو سیستم آدرس یاب معمولی و آدرس یاب قیاسی را می توان برای انواع ساختمانها استفاده کرد. بنابراین مشخصات تجهیزات مرکز کنترل حریق، بر اساس اماکن مورد پوشش خواهد بود. اما، روشهای نشان دهنده از این قاعده کمتر تبعیت می کند و بستگی به نیازهای ساختمان دارد. هنگام انتخاب تجهیزات کنترل، مصرف جریان مدارهای کشف آتش و آژیرها هر دو در نظر گرفته می شوند. بعضی از تابلوهای مرکز کنترل و اعلام حریق، منبع تغذیه جریان مستقیم کمکی دارند، اما در ساختمانهای بزرگ لازم است منبع تغذیه جریان مستقیم خارجی برای مرکز کنترل و اعلام حریق فراهم شود. قدرت منبع برق کمکی با توجه به مصرف جریان سیستم و مشخصات تغذیه آن تعیین می شود. بطور کلی منبع برق کمکی حداقل باید در شرایط عادی به مدت 24 ساعت دوام یابد که 30 دقیقه آن بار کامل همراه با آژیر است. در شرایط ویژه، مانند وجود مولد برق اضطراری، این زمانی می تواند کاهش یابد. اگر ساختمانی برای مدت مشخصی فاقد سکنه است، زمان عادی رزرو، باید 24 ساعت طولانیتر از مدتی باشد که ساختمان پر از سکنه است. مثلا اگر ساختمانی از ساعت 6 بعد از ظهر چهارشنبه تا 8 صبح شنبه بدون سکنه است، برق کمکی سیستم اعلام حریق باید بتواند 86 ساعت تحت شرایط عادی با 30 دقیقه با بار کامل همراه با آژیر کار کند. تعداد مدارهای مرکز کنترل و اعلام حریق متناسب با تعداد ناحیه های هر ساختمان است. مثلا برای ساختمانی با 9 ناحیه، یک مرکز 12 مداری لازم خواهد بود که سه مدار اضافی آن رزرو است سیستم اعلام حریق-۸ نصب تجهیزات: کارکرد خوب سیستم اعلام حریق بستگی به نحوه اتصال داخلی تجهیزات آن دارد. بعضی از اتصالات داخلی باید به خوبی برای مدت قابل توجهی بعد از آتش سوزی عمل کنند. بنابراین کابلها می توانند به دو گروه تقسیم شوند: - کابلهای مجازی که کارکرد آنها در زمان آتش ضروری نیست مانند کابلهای تغذیه مدارهای شستیها و آشکارسازها - کابلهای مجازی که کارکرد آنها در مدت آتش سوزی ضروری است مانند کابلهای تغذیه مرکز کنترل و اعلام حریق و مدارهای آژیرها کابلهائی که روکش پی-وی-سی دارند با غلاف محافظ مکانیکی یا بدون محافظ با رساناهای به سطح مقطع یک میلیمتر مربع برای گروه یک مناسب هستند. برای گروه دو نیز می توان از همان کابل استفاده کرد مشروط بر اینکه در محافظ مکانیکی اضافی نظیر لوله های فولادی؛ یا در زیر حداقل 12 میلیمتر پلاستر یا پوشش مشابه در دیوار یا زیر کف با حداقل 30 دقیقه مقاومت در مقابل آتش قرار گرفته باشند. کابل تغذیه سیستم مستقیما به منبع برق 220 ولت متناوب توسط یک وسیله حفاظتی و یک وسیله قطع مدار وصل شده است سیستم اعلام حریق-۹ چند قاعده عمومی سیستم اعلام حریق حفاظت از اموال -برای سیستم اعلام حریق حفاظت اموال نوع اول، کلیه قسمتهای ساختمان باید بطور موثر حفاظت شود. به این خاطر هر فضای کاملا محصور شده باید جداگانه در نظر گرفته شود. -فضاهائی که با سیستم اعلام حریق حفاظت اموال نوع دوم حفاظت شده اند باید بوسیله سازه مقاوم در برابر آتش از فضاهای حفاظت نشده جدا شوند. -دستشوئیها و توالتها اگر مشترکا با راهرو حفاظت شده باشند، نیاز به حفاظت جداگانه ندارند. -اگر اتاقی با تیغه ای تا ارتفاع 30 سانتیمتری زیر سقف، به دو قسمت تقسیم شده است هر قسمت باید جداگانه در نظر گرفته شود. -فضاهای مخصوص بالابرها، آسانسورها، کانالهای دودکش مانند محصور شده و راه پله ها باید با آشکارسازهائی در سقف فوقانی و در سقف یک و نیم متری فضای باز منتهی به هر طبقه محافظت شوند. -آشکارسازها نباید در فاصله کمتر از پنجاه سانتیمتری سقف مجاور دیوارها نصب شوند. -در شرایط عادی، آشکارسازهای دودی نباید در آشپزخانه ها، حمامها، دوشها یا مکانهای مشابه نصب شوند. -در مکانهائی که پله برقی دارند یا پلکان دارای سقف شیب دار هستند، ممکن است آشکارسازها در سقف شیب دار نصب شود. -پله های محصور باید با نصب آشکارسازها در سقف پاگردهای هر طبقه محافظت شوند. -اگر آشکارسازی از دید پنهان باشد، بهتر است با نصب نشان دهنده قابل دید از راه دور، عملکرد آن نشان داده شود. سایر موانع مانند چراغها معمولا مانع جریان دود به طرف آشکارسازها نمی شوند. -فاصله آشکارسازها از موانعی که در برابر جریان گازهای گرم یا دود به سمت آنها قرار دارند نباید کمتر از پنجاه سانتیمتر باشد.      
برچسب‌ها: سیستمهای اعلام حریق
+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم خرداد 1391ساعت 16:56  توسط hamed  |